19-06-2012
Het ultieme Jazz On Stage zomergevoel van...
Onlangs vroegen wij de bezoekers van onze website en zo ook onze Facebookleden hun ultieme Jazz On Stage zomergevoel met ons te delen, dit in ruil voor een indrukwekkend zomerpakket vol leuke Jazz goodies.. We hebben daarop flink wat reacties ontvangen, en willen graag de leukste en dus het 'ultieme Jazz On Stage zomergevoel' met jullie delen.
Het Jazz On Stage zomergevoel van Hans Mulder:
Na de zomer-blues van de afgelopen jaren, waarin we ’s avonds down and out in het voorportaal van de – voor dit weer toch net iets te krappe – tent naar de verdronken barbecueworstjes staren die als mislukte palingen in het foliebakje drijven omdat de houtbriketten in de fire-bowl eerder wortel dreigen te schieten dan te gaan gloeien, besluiten we dat het volgend jaar toch echt anders moet.
Daags na terugkomst werpen we de reisdobbelsteen net zo lang tot dat er een bestemming bovenligt waar de kans op zon groter is dan de kans op regen in, laten we zeggen, Ierland. We kunnen onze laarzen in de schuur achterlaten want het – ietwat gemanipuleerde – lot heeft bepaald dat we de volgende zomer in de laars van Europa door zullen brengen. Italy – here we come! Al liggen er nog elf maanden tussen droom en werkelijkheid, we doen een aanbetaling en Casa Vigna wordt vastgelegd. Alleen de naam is al meer Jazz dan van bijvoorbeeld “De Gelukkige Mol” nabij Emmeloord. ”De gelukkige mol”, vast en zeker gelukkig omdat hij de zomer-blues diep in de grond kan vermijden. Héél erg diep, dat wel.
Casa Vigna… de zon komt in mijn gedachten al op bij het horen van de naam Casa Vigna, Casa Vigna. Het boeket Jazztonen in de naam heeft een rijker pallet dan de meeste Italiaanse wijnen. Casa vigna, een witgepleisterde “casa colonica” – en oud boerenhuis - dat de tand des tijds glansrijk heeft doorstaan. Terracotta tegels op de vloer lopen naadloos door naar het terras met weids uitzicht over de groene vallei waar een kleine beek spontane geluiden voortbrengt – alsof de geest van Buddy Rich of Elvin Jones zelf improviserend de brushes over de drumvellen laat dansen.
Loom hang ik in de grote fauteuil van de loungeset – overdwars natuurlijk, benen over de armleuning, slippers van de voeten gegleden – een koud glas prosecco onder handbereik. Door de openslaande deuren spetteren frisse noten naar buiten. De heldere stem en vrolijke muziek van Kris Berry worden gevolgd door Ruben Hein en Gare du Nord. Aan het begin van de avond mag het best wat steviger – als een extra pepertje op de pizza. Jungle by Night en Bruut strijden mee om een plekje aan tafel.
Als de schemering zich aankondigt verandert de sfeer. De prosecco maakt plaats voor een mandfles chianti. De zon krijgt een lift van John Coltrane’s Blue Train richting de verre horizon. Mijn gedachten dwalen af –wie heeft er nog behoefte aan iets anders wanneer Anatomy of a Murder van Duke Ellington het trommelvlies streelt? De avond valt Nina Simone raakt de juiste snaar: feeling good…
Zomer in ‘casa vigna’ – synoniem voor geluk – synoniem voor Jazz.
Het ultieme Jazz On Stage zomergevoel van...
Onlangs vroegen wij de bezoekers van onze website en zo ook onze Facebookleden hun ultieme Jazz On Stage zomergevoel met ons te delen, dit in ruil voor een indrukwekkend zomerpakket vol leuke Jazz goodies.. We hebben daarop flink wat reacties ontvangen, en willen graag de leukste en dus het 'ultieme Jazz On Stage zomergevoel' met jullie delen. Het Jazz On Stage zomergevoel van Hans Mulder:
Na de zomer-blues van de afgelopen jaren, waarin we ’s avonds down and out in het voorportaal van de – voor dit weer toch net iets te krappe – tent naar de verdronken barbecueworstjes staren die als mislukte palingen in het foliebakje drijven omdat de houtbriketten in de fire-bowl eerder wortel dreigen te schieten dan te gaan gloeien, besluiten we dat het volgend jaar toch echt anders moet.
Daags na terugkomst werpen we de reisdobbelsteen net zo lang tot dat er een bestemming bovenligt waar de kans op zon groter is dan de kans op regen in, laten we zeggen, Ierland. We kunnen onze laarzen in de schuur achterlaten want het – ietwat gemanipuleerde – lot heeft bepaald dat we de volgende zomer in de laars van Europa door zullen brengen. Italy – here we come! Al liggen er nog elf maanden tussen droom en werkelijkheid, we doen een aanbetaling en Casa Vigna wordt vastgelegd. Alleen de naam is al meer Jazz dan van bijvoorbeeld “De Gelukkige Mol” nabij Emmeloord. ”De gelukkige mol”, vast en zeker gelukkig omdat hij de zomer-blues diep in de grond kan vermijden. Héél erg diep, dat wel.
Casa Vigna… de zon komt in mijn gedachten al op bij het horen van de naam Casa Vigna, Casa Vigna. Het boeket Jazztonen in de naam heeft een rijker pallet dan de meeste Italiaanse wijnen. Casa vigna, een witgepleisterde “casa colonica” – en oud boerenhuis - dat de tand des tijds glansrijk heeft doorstaan. Terracotta tegels op de vloer lopen naadloos door naar het terras met weids uitzicht over de groene vallei waar een kleine beek spontane geluiden voortbrengt – alsof de geest van Buddy Rich of Elvin Jones zelf improviserend de brushes over de drumvellen laat dansen.
Loom hang ik in de grote fauteuil van de loungeset – overdwars natuurlijk, benen over de armleuning, slippers van de voeten gegleden – een koud glas prosecco onder handbereik. Door de openslaande deuren spetteren frisse noten naar buiten. De heldere stem en vrolijke muziek van Kris Berry worden gevolgd door Ruben Hein en Gare du Nord. Aan het begin van de avond mag het best wat steviger – als een extra pepertje op de pizza. Jungle by Night en Bruut strijden mee om een plekje aan tafel.
Als de schemering zich aankondigt verandert de sfeer. De prosecco maakt plaats voor een mandfles chianti. De zon krijgt een lift van John Coltrane’s Blue Train richting de verre horizon. Mijn gedachten dwalen af –wie heeft er nog behoefte aan iets anders wanneer Anatomy of a Murder van Duke Ellington het trommelvlies streelt? De avond valt Nina Simone raakt de juiste snaar: feeling good…
Zomer in ‘casa vigna’ – synoniem voor geluk – synoniem voor Jazz.
